Consumer Price Index

Luty 26, 2014 w Makroekonomia

Indeks cen dóbr konsumpcyjnych (ang. Consumer Price Index, CPI) przedstawia się jako niewątpliwie najbardziej znaną na świecie miarę poziomu inflacji. Indeks cen dóbr konsumpcyjnych jest wskaźnikiem pokazującym podniesienie lub obniżkę kosztów towarów i usług.

Indeks CPI formułuje się jako średnią ważoną cen typowych usług i towarów nabywanych przez przeciętną rodzinę. Do obliczania CPI – Consumer Price Index używa się statystycznego koszyka zakupów, który tworzony jest opierając się na analizie struktury wydatków przeciętnej rodziny. Kluczowe znaczenie ma tu zatem sprzedaż detaliczna. Do obliczania wskaźnika CPI zastosowane są liczne metodologie.

Statystyczny koszyk zakupow

Poziom zaawansowania technologi pozwala skutecznie śledzić zawartość koszyka. Technologie takie jak RFID wspierają firmy badawcze w analizie rynku.

Do często używanych rodzajów indeksu cen dóbr konsumpcyjnych należy tak zwana inflacja bazowa – bazowe CPI (ang. Core Consumer Price Index, CCPI), czyli indeksy szacowane bez cen zużytej energii oraz żywności, które są kształtowane w znaczącym stopniu przez elementy nie będące pod wpływem polityki pieniężnej. Wskaźnik cen dóbr konsumpcyjnych CPI zaliczany jest do najistotniejszych indeksów z dziedziny ekonomii, w znacznym stopniu dlatego iż wiele innego rodzaju wskaźników ekonomicznych jest tworzonych w znacznym stopniu opierając się na indeksie cen dóbr konsumpcyjnych.

Emisja w kalendarium makro wskaźnika CPI daje odpowiedzi na znaczną część zasadniczych kwestii dotyczących poziomów wielu różnych indeksów i danych o tematyce makroekonomicznej. Patrząc na to publikacja wskaźnika CPI będzie miała niezwykle istotny, często fundamentalny impakt na rozwój wypadków na większości rodzajach rynków finansowych, przede wszystkim na rynki akcji oraz długu.

Na podstawie publikacji w kalendarium wskaźników CPI inwestorzy często opierają swoje przewidywania co do dalszych działań banków centralnych w obszarze polityki pieniężnej. Kończąc, dochodzimy do wniosku, że Consumer Price Index czyli indeks cen dóbr konsumpcyjnych należy do indeksów, których zdecydowanie nie należy bagatelizować.

Producer Price Index

Grudzień 10, 2013 w Makroekonomia

Indeks cen dóbr produkcyjnych (ang. Producer Price Index), w przeciwieństwie do CPI (ang. Consumer Price Index, CPI), jest wykładnikiem który służy do pomiaru cen na poziomie producenta. PPI świetnie przedstawia poziom cen na rynkach hurtowych i towarowych. W przypadku Producer Price Index przy kalkulacji zostały uwzględnione wszystkie dziedziny przemysłowe z wyłączeniem importu. Podobnie jak w przypadku CPI, rejestr cen produktów producenta może być kalkulowany w różny sposób. Producer Price Index zwykle jest obliczany jako stosunek cen hurtowych w danym roku do cen hurtowych w roku bazowym, stanowiącym punkt odniesienia. Wykładnik ten może być między innymi obliczany dla surowców, towarów przemysłowych, które będą wykorzystywane oraz dóbr na ostatnim etapie produkcji, jednak nie dla zamówień czy posiadanych zapasów. W przypadku producentów jest to jeden z ważniejszych wskaźników. Należy również pamiętać o szeregu innych indeksów pochodzących z analizy przedsiębiorstw i ich zasobów. Są to między innymi: wskaźnik kosztów zatrudnienia (ang. Employee Cost Index), raport o zatrudnieniu (ang. Employment Situation Report), produkcja przemysłowa (ang. Industrial Production) oraz szereg wskaźników dotyczących wynagrodzeń pracowniczych.

PPI - dobra produkcyjne

Dobra produkcyjne: magazynować czy zadbać o regularne dostawy?

Najważniejszą zaletą PPI w oczach przedsiębiorców jest ewentualność zastosowania tego wykładnika do przewidywania CPI. Zastosowanie Producer Price Index w ten sposób jest możliwe dzięki założeniu, że przyrost kosztów, który ukaże się na poziomie cen producentów zostanie przerzucony w pewnym momencie na nabywców. Toteż inwestorzy oraz banki centralne będą pod takim kątem badać dokumenty odnoszące się do Producer Price Index. Należałoby zauważyć, że w wyniku ogromnego udziału przy obliczaniu indeksu cen dóbr produkcyjnych tak niestałych czynników jak np. ceny energii, dane mogą ulegać dużym zniekształceniom. Oprócz tego powinno się pamiętać o nieuwzględnieniu wszystkich sektorów gospodarki; są uwzględniane tylko obszary przemysłowe gospodarki. Podsumowując z punktu widzenia uczestników rynku najważniejsza jest szansa spożytkowania tego wskaźnika do przewidywania CPI.