Wskaźniki makro – okresy

Styczeń 9, 2015 w Makroekonomia

Indeksy emitowane przez organy i ich oddziały statystyczne opatrzone są notatkami MoM, QoQ i YoY lub również w spolszczeniu m/m, k/k a także r/r. Czym są te sygnatury? Jak powinno się odczytywać omawiany indeks opublikowany w kalendarium makroekonomicznym? Rozwiązania na niniejsze zagadnienie zapewni poniższy tekst. Dzięki tej wiedzy, przedsiębiorcy szacują jak znaczący jest wpływ (ang. Impact) konkretnego wskaźnika na rynek kraju w pewnej perspektywie czasowej. To znaczy z jaką wymową dane opracowanie zaważy na wartość waluty oraz długu.
Miesiąc do Miesiąca, m/m (ang. Month-over-Month, MoM) czyli zmiany wielkości poziomu omawianego indeksu są przedstawione w korelacji do wcześniejszego miesiąca. Dane analizowane w stosunku Month-over-Month wydają się być bardziej zmienne i reaktywne, gdyż są one bardziej podatne na zajścia. Takimi jednorazowymi sygnałami przekształcającymi wizerunek rynku mogą być przykładowo: załamanie na giełdzie lub wypadki i klęski żywiołowe. Pomimo iż przytoczone zdarzenia należą do dość spektakularnych do niniejszej grupy powinno się uwzględnić wydarzenia powodujące mniejsze zawirowania, takie jak: sezonowe zmiany, miesiące z mniejszą lub wyższą liczbą dni roboczych, sezon wakacyjny, świąteczny, itp.
Przykładowo: w marcu w kalendarium odnajdziemy przemianę wynikającą z konfrontacji przeciętnej wartości z miesiąca stycznia do przeciętnej stawki z miesiąca lutego danego indeksu (np. PMI, CPI itd.).
Wskaźniki publikowane z adnotacją Kwartał do Kwartału, k/k (ang. Quarter-over-Quarter, QoQ) przedstawiają dane przeliczane na bazie zmiany odnośnie do poprzedzającego kwartału rozrachunkowego. Skutkiem tego tworzą się zestawienia dalszych kwartałów, jak też np. pierwszy do drugiego (Q1/Q2). Ogromna ilość wskaźników ukazuje się w tym systemie i są poczytywane za jedne z ważniejszych. Przykładem może tu być PKB. Indeksy te są uznawane za mniej czułe na krótkotrwałe wahania w porównaniu ze wskaźnikami zestawiającymi kolejne miesiące, mimo tego trwają jednak bardziej dynamiczne niż wskaźniki zestawiające następujące po sobie lata. System trymestralny jest wrażliwy na przemiany połączone z zakończeniem i rozpoczęciem roku. Wartość ma tutaj i rok kalendarzowy oraz finansowy: martwy czas na starcie wynikający z poziomu planowania oraz relaksu kontra dynamiczne ożywienie na zakończenie następujące z powiększonych przychodów na święta oraz zamykania budżetów.
W praktyce wygląda to następująco: w kwietniu lub maju w kalendarium znajdzie się informacja na temat doniosłości zmiany doniosłości średniej między ostatnim kwartałem zeszłego roku (Q4) i pierwszym kwartałem bieżącego okresu rozliczeniowego (Q1)
Indeksy Rok do Roku, r/r (ang. Year-over-Year, YoY) prezentują przemiany w stawkach danych rocznych. Zatem wskazywana jest różnica pomiędzy średnią z roku wcześniejszego w zestawieniu do średniej z roku obecnego. Dlatego że zebrane do badania dane są obszerniejsze w porównaniu do wcześniej wspomnianych odmian, pozwalają na lepsze analizy nurtów długoterminowych konkretnego indeksu. Taka kategoria dotyczy zwykle najistotniejszych wskaźników, takich jak przykładowo: CPI, HPI, RPI oraz handel detaliczny.

kalendarium

W kalendarzu makroekonomicznym – kalendarium makro – inwestorzy odnajdują wszystkie istotne dla światowej makroekonomii wskaźniki.

Podsumowując powinno się w takim razie zwrócić baczna uwagę z którą z wersji indeksu mamy do czynienia. Zależnie od tego który period zostaje zestawiony tendencje mogą się od siebie dość różnić. Przykładowy spadek w styczniu o 0.1 p. wskaźnika miesięcznego może nie mieć znaczenia w porównaniu z zauważonym wzrostem o 2 p. indeksu badanym z dwunastomiesięczną częstotliwością, którego okres kończy się w tym samym czasie – czyli styczniu pewnego roku.
Powinno się podkreślić uprzednio wspomniane opóźnienie w publikacji wskaźników. W kalendarium emisja danego wskaźnika dokona się w chwili opublikowania rezultatów raportu do oficjalnej wiadomości. Analiza kwestionariuszy a także rżnych indeksów potrzebnych do podania rzetelnego rezultatu zajmuje kilkanaście dni a niekiedy parę tygodni. Mimo że będzie on odnosił się do minionego okresu to sama jego publikacja wpłynie na obecnych notowaniach i jest sugestią powiadamiającą przedsiębiorców o chwilowych wahaniach. Są to impulsy które należy uważnie śledzić i natychmiastowo wykorzystywać podczas tworzenia koncepcji inwestycyjnej.

Industrial Production

Listopad 13, 2014 w Makroekonomia

Wskaźnik produkcja przemysłowa (ang. Industrial Production) obejmuje informacje na temat ilości dóbr przemysłowych wytworzonych przez kopalnie i fabryki. Do zestawienia zalicza się również branżę wydawniczą. Informacje o produkcji przemysłowej stosuje się wspólnie z orientacyjnymi danymi dotyczącymi indeksu produktywności do obliczenia najróżniejszych wskaźników ukazujących eksploatację sił produkcyjnych przemysłu.

produkcja przemysłowa

Indeks ten w dużym stopniu wpływa na rynek w zależności od jego kondycji.

Raport pokazuje procentowe zmiany indeksu Industrial Production rok do roku (r/r, y/y) i miesiąc do miesiąca (m/m, MoM). Dane dotyczące produkcji przemysłowej odzwierciedlają aktualny stan koniunktury w gospodarce. Dzieje się tak dlatego,gdyż przemiany poziomu produkcji są zsynchronizowane z przemianami Produktu Krajowego Brutto (ang. GDP).

Informacje na temat Industrial Production dostarczają istotnych informacji na temat przebiegu cyklu koniunkturalnego. Publikacje dotyczące wskaźnika produkcja przemysłowa pociągają za sobą często pierwsze symptomy wieszczące o zwyżce inflacji. Wzrost produkcji przemysłowej objawia się przez malejące rezerwy surowców, co prowadzi do podwyżek ich wartości, który owocuje podwyżką cen dla konsumentów.

Oprócz tego znacząca zmienność w stopniu produkcji przemysłowej ujawnia się w chwilach zarówno intensywnego rozwoju oraz obniżenia wartości aktywności gospodarczej. Indeks produkcja przemysłowa jest, analogicznie jak większa część danych istotnych dla rynków finansowych, badana odnośnie oczekiwań.

Na przykład znacznie powiększony poziom przewidywanej wartości, pojawiający się w kalendarium makroekonomicznym, może oznaczać zwiększenie tego wskaźnika w momentach bardzo korzystnej koniunktury w gospodarce, zwykle potęguje lęki odnoszące się do rosnącej inflacji. W okresach stagnacji z kolei lepsze niż spodziewano się wartości przysłużą się do poprawy morale na rynkach przez wzgląd na tłumaczenie formowania się takich danych jako objawy ożywienia na giełdzie.

Personal Income and Outlays

Październik 19, 2014 w Makroekonomia

Dynamika dochodów i wydatków ludności (ang. Personal Income and Outlays) ten raport na temat stanu zysków pojawia się w kalendariach makroekonomicznych co miesiąc i odnosi się do okresu sprzed dwóch miesięcy. Pierwszy fragment raportu obejmuje informacje o dochodach uzyskanych z wynagrodzeń, dywidend, odsetek i innych źródeł z czego zdecydowaną większość stanowią wynogrodzenia. Z kolei druga część obejmuje głównie dane o nakładach ludności na wyroby i usługi, a także dane o wpłatach na rzecz kraju (podatki, składki na ubezpieczenie społeczne itp.) i wartościach odsetkowych wynikających z kredytów hipotecznych.

Na podstawie tych informacjach obliczane są realne wpływy na obywatela po włączeniu inflacji, dochody po uwzględnieniu podatków oraz stopa oszczędności ludności. Przychody ludności będą także uwzględniały podział na odrębne sektory gospodarki, kiedy dane o konsumpcji ludności będą obejmowały klasyfikację na usługi, dobra trwałe jak również nietrwałe dobra konsumpcyjne (konsumowane jednorazowo lub kilkakrotnie).

portfel inwestycyjny

Zawartość portfela znacząco wpływa na sposób wykorzystania jej wartości.

Poziom wpływów ludności w największym stopniu wskazuje wysokość konsumpcji; wyższe wpływy pozwalają na zwiększenie kosztów. Jeśli wzrost konsumpcji nie nadchodzi, podwyższenie przychodów musi prowadzić do zwiększenia oszczędności, co jednakże w przypadku gospodarki następuje niezwykle sporadycznie.

Dodatkowo bazowy indeks wydatków konsumpcyjnych (ang. Core Personal Consumption Expenditures, PCE) osób prywatnych jest wykorzystywany przez System Rezerwy Federalnej (ang. Federal Reserve, FED) jako jeden z głównych, obok wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych (ang. Consumer Price Index, CPI) determinantów inflacji.

Wagę raportu zmniejsza nie uwzględnienie wszystkich źródeł wpływów analizowanej grupy – pominięte są wpływy kapitałowe. Dodatkowo czynnikiem zmniejszającym znaczenie jest emisja, która następuje po pozostałych informacjach makroekonomicznych. Wysoka przydatność indeksu dynamika dochodów i wydatków ludności w przewidywaniu konsumpcji prowadzi do tego, że raport może być ważny dla przedsiębiorców, jednak zwykle jego znaczenie przez wzgląd na wymienione niedostatki jest niewielkie.

Consumer Confidence Index

Kwiecień 14, 2014 w Makroekonomia

Utworzony w 1967 roku indeks zaufania konsumentów (ang. Consumer Confidence Index, CCI) to unikatowy wskaźnik, stworzony z wyników analizy ponad 5000 rodzin, sporządzony, aby ocenić względną kondycję finansową, siłę nabywczą i zaufanie statystycznego konsumenta.

Indeks zaufania konsumentów konstruowany jest z trzech części składowych. Są to: wskaźnik postaw konsumenckich czyli indeks nastrojów konsumentów (ang. Index of Consumer Sentiment, ICS) – czyli teraźniejsza ocena sytuacji konsumentów przez nich samych. Indeks bieżącej sytuacji rynkowej lub wskaźnik warunków gospodarczych (ang. Current Economic Conditions) – określający bieżący stan gospodarki w opinii konsumentów oraz najważniejszy (60% wartości indeksu CCI) wskaźnik oczekiwań konsumentów (ang. Index of Consumer Expectations) – wskazujący jakie są oczekiwania konsumentów w sprawie rozwoju sytuacji w gospodarce w perspektywie 6 najbliższych miesięcy.

Wcześniejsze badania wyników indeksu zaufania konsumentów wskazują na wysoką przydatność tego wyznacznika przy prognozowaniu zachowań stanu gospodarki. W kalendariach makroekonomicznych Istnieją inne wyznaczniki badające nastroje konsumentów, często stosowane w połączeniu z raportem Consumer Sentiment, które mogą być z nim mylone, na przykład University of Michigan Sentiment Report – (MCSI). Część analityków próbuje stworzyć swoje wyznaczniki prezentujące nastroje konsumentów używając do tego dwóch raportów i generalizując wyniki.

Dane o poprawie nastrojów konsumentów zauważone w wynikach indeksu zaufania konsumentów będą miały niezwykle korzystny wpływ na giełdę powodując w szczególności na wzrost popytu na akcje. Istota badania nastrojów konsumentów jest przekonanie, że usatysfakcjonowani ze swojej sytuacji konsumenci zapewne będą bardziej chętni do intensyfikowania swoich wydatków, w szczególności na dobra trwałego użytku, nieruchomości oraz różnego rodzaju inwestycje.

Indeks zaufania konsumentów ze względu na jego subiektywny charakter i nieliczną próbę, przez znaczna część ekonomistów jest analizowany jako średnie ruchome z 3 – 6 mies. w celu prognozowania wyraźniejszych zmian nastrojów. Nieliczni są zdania, że dopiero wzrost poziomu wskaźnika o co najmniej pięć punktów może zwiastować zmianę wcześniej panujących trendów.

zaufanie konsumenta

Zaufanie konsumenta jest odzwierciedlone przez zawartość jego koszyka oraz wizję najbliższej przyszłości.

Zwykle wzrostowi zaufania konsumentów będzie towarzyszyć wzrost innych danych dotyczących zachowania konsumentów z rosnącą sprzedażą detaliczną (ang. Retail Sales) i wydatkami konsumentów (ang. Consumer Spending) na czele. Biorąc pod uwagę wskaźniki dotyczące nastrojów konsumentów nie należy zapominać, że chęć nabywania i skłonność do konsumpcji stanowią najistotniejsze czynniki umożliwiające prężny wzrost w dziedzinie gospodarki.

Consumer Price Index

Luty 26, 2014 w Makroekonomia

Indeks cen dóbr konsumpcyjnych (ang. Consumer Price Index, CPI) przedstawia się jako niewątpliwie najbardziej znaną na świecie miarę poziomu inflacji. Indeks cen dóbr konsumpcyjnych jest wskaźnikiem pokazującym podniesienie lub obniżkę kosztów towarów i usług.

Indeks CPI formułuje się jako średnią ważoną cen typowych usług i towarów nabywanych przez przeciętną rodzinę. Do obliczania CPI – Consumer Price Index używa się statystycznego koszyka zakupów, który tworzony jest opierając się na analizie struktury wydatków przeciętnej rodziny. Kluczowe znaczenie ma tu zatem sprzedaż detaliczna. Do obliczania wskaźnika CPI zastosowane są liczne metodologie.

Statystyczny koszyk zakupow

Poziom zaawansowania technologi pozwala skutecznie śledzić zawartość koszyka. Technologie takie jak RFID wspierają firmy badawcze w analizie rynku.

Do często używanych rodzajów indeksu cen dóbr konsumpcyjnych należy tak zwana inflacja bazowa – bazowe CPI (ang. Core Consumer Price Index, CCPI), czyli indeksy szacowane bez cen zużytej energii oraz żywności, które są kształtowane w znaczącym stopniu przez elementy nie będące pod wpływem polityki pieniężnej. Wskaźnik cen dóbr konsumpcyjnych CPI zaliczany jest do najistotniejszych indeksów z dziedziny ekonomii, w znacznym stopniu dlatego iż wiele innego rodzaju wskaźników ekonomicznych jest tworzonych w znacznym stopniu opierając się na indeksie cen dóbr konsumpcyjnych.

Emisja w kalendarium makro wskaźnika CPI daje odpowiedzi na znaczną część zasadniczych kwestii dotyczących poziomów wielu różnych indeksów i danych o tematyce makroekonomicznej. Patrząc na to publikacja wskaźnika CPI będzie miała niezwykle istotny, często fundamentalny impakt na rozwój wypadków na większości rodzajach rynków finansowych, przede wszystkim na rynki akcji oraz długu.

Na podstawie publikacji w kalendarium wskaźników CPI inwestorzy często opierają swoje przewidywania co do dalszych działań banków centralnych w obszarze polityki pieniężnej. Kończąc, dochodzimy do wniosku, że Consumer Price Index czyli indeks cen dóbr konsumpcyjnych należy do indeksów, których zdecydowanie nie należy bagatelizować.

Non-Farm Payrolls

Październik 5, 2013 w Makroekonomia

Raport o zatrudnieniu w sektorze pozarolniczym (ang. Non-Farm Payrolls, NFP) formułowany jest w oparciu o dane uzyskane na bazie sondażu przedsiębiorstw. Indeks ten ukazuje właściwie koniunkturę na rynku pracy oraz w całej gospodarce. W sprawozdaniu pojawia się ilość pracujących w sektorze pozarolniczym z pewnymi ograniczeniami. Indeks wlicza orientacyjnie 80% firm, pomijając dane o zatrudnieniu w służbie cywilnej, pracownikach pracujących w rolnictwie czy informacje o samozatrudnieniu.

Wskaźnik zatrudnienie w sektorze pozarolniczym potocznie zwany payrols przedstawia kluczowy rządowy raport, określający sytuację rynku pracy z poprzedzającego miesiąca. Przy wydawaniu danych o non-farm payrolls pojawią się dane takie jak średnia godzinowa pensja (ang. Average Hourly Earnings), przeciętny tygodniowy czas pracy (ang. Average Weekly Hours) i stopa bezrobocia (ang. Unemployment Rate), która posiada niskie znaczenie. Należy równocześnie zaznaczyć iż sam wskaźnik stopa bezrobocia jest wieloaspektowy i w przypadku USA występuje sześć jego odmian, uznawana za oficjalną jest ”U3” brana pod uwagę przy tworzeniu raportu o ilości wniosków o zasiłki dla bezrobotnych (ang. Jobless Claims Report).

Najważniejszą informacją zamieszczoną w publikacji danych w kalendarium dotyczącą zatrudnienia w dziale pozarolniczym jest ilość nowych miejsc pracy. Istotne dysproporcja ilości nowych miejsc pracy odnośnie przeiwdywań będą miały wielki wpływ na przebieg zdarzeń na rynkach finansowych.

NFP

Zmiana ilości miejsc pracy jest jednym z lepszych sygnałów dla inwestorów

 

Do publikacji w kalendarium makro non-farm payrolls dochodzi w każdy pierwszy piątek miesiąca o godzinie 14.30. Generalnie średni miesięczny wzrost miejsc pracy o minimum 150 000 w czasie dwóch kwartałów poczytuje się za oznakę poruszenia gospodarczego.

Zatrudnienie w sektorze pozarolniczym ma także istotny wpływ na politykę pieniężną prowadzoną przez Rezerwę Federalną (ang. Federal Reserve, FED). Publikacja danych nieraz zradza gwałtowne reakcje ze strony rynków w sytuacji pojawienia się pokaźnej dysproporcji w stosunku do przypuszczeń.