by editors

Trading Platforms

Czerwiec 22, 2015 w Forex, Giełda by editors

Platformy transakcyjne (ang. Trading Platforms) to internetowe narzędzia wykorzystywane w celach zarobkowych. Oprogramowanie to jest miejscem handlu, pertraktacji oraz inwestycji. Można je wykorzystać w celu nabycia bądź sprzedaży wielorakich narzędzi finansowych takich jak akcji, obligacji lub walut, ale też artykułów a także materiałów. Historia platform transakcyjnych sięga lat 70-tych XX wieku, kiedy to zasadnicza część transakcji przeprowadzana była przez Internet. Pierwsze platformy transakcyjne nie zawsze umożliwiały jednak dokonywanie transakcji bezpośrednio, tzn. natychmiast, co jest przeciwieństwem ich obecnego zastosowania.
Platformy transakcyjne składają się z dwóch komponentów: pierwszy przeznaczony jest dla brokerów, a drugi do ich klientów, gdzie mogą oni kontrolować, monitorować, zarządzać swoimi kontami. Są to bezpieczne narzędzia, a bezpieczeństwo to gwarantują hasła oraz tokeny, które są w nich stosowane.
Software platform transakcyjnych zapewnia ich użytkownikom wiele odmiennych narzędzi, np.: podpowiedzi, alerty, powiadomienia i analizy na podstawie pobieranych z zewnątrz informacji makroekonomicznych –  kursów par walut online, kalendarium itp. Część z platform udostępniana jest w kilku wersjach językowych. Na przykład cTrader dysponuje aż 15. Istnieją ponadto mobilne wersje platform transakcyjnych (Android, iOS, Windows Mobile), które stanowią dodatkowe zalety ich stosowania.

 Trading Platforms

Wybór platformy transakcyjnej zależy od indywidualnych upodobań inwestora. Jej koszt nie powinien wpływać na decyzję. Najpopularniejszą oraz bezpłatnie udostępnianą jest MT4 oraz MT5 Trading Platforms MetaQuotes Software Corporation

Najpopularniejsze platformy transakcyjne to: MT4, MT5, cTrader, a także ProTrader. Ich producentami są odpowiednio: MetaQuotes Software Corporation (MT4 i MT5), Spotware i PFSoft. Z platformy ProTrader korzystają m.in. ING, Alior. Platformy MT4 używają z kolei m.in. Citibank FX, FOREX.com czy Lmax. Jedną z najbardziej rozpoznawalnych platform transakcyjnych w Polsce jest Easy Forex.
Część platform transakcyjnych jest dostępna w formie narzędzi bezpłatnych. Istnieje również dużo platform płatnych, jednakże domy maklerskie zazwyczaj oferują na nie zniżki, żeby skusić swoich ewentualnych klientów. Zniżki te mogą przybierać postać obniżonego spread, zerowej prowizji, mogą to też być rabaty kwotowe, jednak najczęściej jest to wirtualna kwota dla inwestora jako zachęta do wypróbowania platformy.
Jest jeszcze sporo autorskich platform. Niektórzy z brokerów inwestują w narzędzia dla swych klientów z sektora B2B (ang. business to business). Udostępnia się je innym pod nazwą White Label. To tzw. produkty sprzedawane pod marką dystrybutora. Ów podmiot odkupuje produkty od producenta, a następnie przemianowuje tak by wyglądały na jego własne. Przykładem tego jest platforma Saxo oferowana przez Bank Saxo.

by editors

WIBOR

Październik 13, 2013 w Forex, Giełda, Makroekonomia by editors

WIBOR, (ang. Warsaw Interbank Offer Rate) oznacza wzorcową wysokość oprocentowania kredytów na polskim rynku międzybankowym w przeciwieństwie do mięzynarodowego LIBOR`u (ang. London Interbank Offered Rate). W inny sposób można powiedzieć, że Warsaw Interbank Offer Rate jest po prostu stopą procentową, po której banki wzajemnie udzielają sobie pożyczek.

Stopa ta jest ustalana codziennie o godzinie 11:00 (CET, GMT +1, UTC+01:00) jako średnia arytmetyczna wysokości stóp oprocentowania działających w największych polskich bankach, które są uczestnikami panelu Warsaw Interbank Offer Rate. Obliczając średnią, nie uwzględnia się wartości skrajnych. Pełny przebieg kalkulacji WIBOR`u zwany jest fixingiem WIBOR.

Regulamin Fixingu stawek referencyjnych Warsaw Interbank Offer Rate szczegółowo określa zasady fixingu. Stowarzyszenie Rynków Finansowych ACI Polska, dawniej znane jako Forex Polska, jest inicjatorem tego cyklu. Od 14. lipca 2014 r. stopę referencyjną określa się w oparciu o stopy procentowe 13 polskich banków, to jest:
Bank BPH S. A., Bank Gospodarki Żywnościowej S. A., Bank Gospodarstwa Krajowego, Bank Handlowy w Warszawie S. A., Bank Millennium S.A., Bank Polska Kasa Opieki S. A., Bank Zachodni WBK S. A., Getin Noble Bank S. A., ING Bank Śląski S. A., mBank S. A., Powszechna Kasa Oszczędności – Bank Polski S. A., Raiffeisen Bank Polska S. A. i Societe Generale S. A. Oddział w Polsce.

WIBOR

Wartość WIBOR ustalana jest przez 13 banków, w tym BGK – jedyny w Polsce bank państwowy

Warsaw Interbank Offer Rate jako stopa procentowa konstruowana jest do udzielania następujących kredytów na rynku międzybankowym:
– ON (ang. overnight) – kredyt jednodniowym który rozpoczyna się w dzień zawarcia kontraktu,
– TN (ang. tomorrow/next) – kredyt jednodniowy, który wzdraża się od dnia następnego po dniu zwarcia transakcji,
– SW (ang. spot week) – kredyt na tygodniowy okres czasu,
– 2W – 2 tygodnie
– 1M – 1 miesiąc
– 3M – 3 miesiące
– 6M – 6 miesięcy
– 9M – 9 miesięcy
– 1Y – 1 rok.

Stowarzyszenie Rynków Finansowych ACI Polska nominuje też Radę ds. Stawek Referencyjnych WIBID i Warsaw Interbank Offer Rate, która stawia sobie za cel m.in. nadzorowanie cyklu Fixingu. W skład Rady wchodzi 8 ekspertów, odznaczających się wykształceniem z zakresu funkcjonowania rynku finansowego w Polsce. Działacze Rady piastują swoje stanowiska przez period dwóch lat.

by editors

Instrumenty pochodne

Sierpień 13, 2013 w Giełda by editors

Instrumenty pochodne czyli derywaty (ang. derivatives) to jedne z fundamentalnych elementów szeroko rozumianej gry giełdowej. Każdy szanujący się inwestor oraz podmiot prowadzący swoją działalność gospodarczą bazującą na notowaniach i wskaźnikach giełdowych, powinien dysponować wiedzą oraz rzetelne i aktualne źródło informacji makroekonomicznych na temat instrumentów pochodnych i relacji, które są z nimi związane.
Instrumenty pochodne pojawiły się  na giełdach światowych w latach 70 ubiegłego stulecia, a na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie pojawiły się po raz pierwszy w 1998 roku. Wywodzą się one z akcji oraz obligacji, a ich najważniejszy cel to zabezpieczenie inwestora przed zmienianiem się ich cen jako instrumentów podstawowych. Powinno się również pamiętać, że ich wycena rynkowa podlega dużo wolniejszym zmianom niż w przypadku wspomnianych wcześniej instrumentów podstawowych.

Instrumenty pochodne

Instrumenty pochodne czy też derywaty powstały jako zabezpieczenie przed gwałtownymi wahaniami kursów akcji czy obligacji.

Można wyodrębnić dwie fundamentalne kategorie instrumentów pochodnych:
– instrumenty symetryczne – m.in. kontrakty terminowe (ang. forward, futures)
– instrumenty niesymetryczne – np. opcje
Wśród instrumentów pochodnych niesymetrycznych wyróżnia się: opcje kupna (ang. call) oraz sprzedaży (ang. put). Wedle ich cech charakterystycznych dają one prawo nabycia lub sprzedaży instrumentu bazowego, za określoną kwotę, w określonym okresie. Opcja może wystąpić także w charakterze umowy zawartej na rynku nieregulowanym (ang. over the counter, OTC), w którym posiadacz opcji może kupić lub sprzedać instrument podstawowy za konkretną kwotę w dniu, w którym wygasa opcja.
Na jedną opcję przypada kilka akcji, ale co najważniejsze, instrumenty pochodne to podstawowe narzędzie, które dywersyfikuje ryzyko przed niepomyślnym kursem akcji, ponieważ ryzyko ogranicza się zaledwie do własnej zainwestowanej kwoty pieniędzy.
W kontraktach terminowych (ang. futures) dwie strony muszą zawrzeć transakcję w wyznaczonym terminie w przyszłości po wyznaczonej cenie. Takie rozwiązanie może przynieść zyski lub proporcjonalne straty – zgodnie z zakresem wahań kursów. Inwestor, który sprzedał – zajmuje pozycję „krótką”, a nabywca pozycję „długą”.
Aby zawrzeć kontrakt obydwie strony są zobligowane wnieść również depozyty zabezpieczające stanowiące niewielki procent całości kontaktu. Oprócz tego – gracze nie nabywają żadnego papieru wartościowego, tylko obstawiają kurs realizowanego kontraktu.