by editors

Spread

Sierpień 10, 2015 w Forex, Makroekonomia by editors

Spread jest jednym z najczęściej spotykanych parametrów ekonomicznych. Z jego istnieniem można się spotkać np. w kantorach, ale również w dużych transakcjach rozliczeniowych między strategicznymi partnerami. Spread jest zupełnie naturalnym zjawiskiem finansowym, ale ma on ścisłe koneksje z pojęciami podaży i popytu, bez których ciężko wyobrazić sobie aktualną gospodarkę wolnorynkową. Albowiem spread to różnica między kursem (wartością) sprzedaży a kursem (wartością) kupna aktywów (np. walut, papierów wartościowych, towarów).
Jego wartość to zazwyczaj kilka procent. Biorąc pod uwagę np. stan aktywów finansowych banków komercyjnych, które prowadzą swoją działalność na terenie Polski, amplituda wahań spreadu to w przybliżeniu 5,7 %; pomiędzy 7,46 % ING Banku Śląskiego oraz 1,77 % Citi Banku Handlowego. Podczas udzielania kredytu w obcej walucie bank przelicza kredyt po kursie kupna (niższym) waluty kredytu, tymczasem przy spłacie bierze pod uwagę dzienny kurs sprzedaży (wyższy) tej waluty. W przypadku gdy spread równy jest 0, jest to równoznaczne z tym, że mamy do czynienia z tzw: transakcją bezkosztową.
Różnica między kwotą sprzedaży, a kwotą kupna aktywów to dodatkowy zysk dla banku, np. w przypadku udzielonych przez bank kredytów walutowych. Różnice kursowe wpływają bezpośrednio na wysokość odsetek, które musi zapłacić kredytobiorca. Wynika z tego bardzo prosta zależność, której skutki dla takiego kredytobiorcy mogą być pozytywne lub negatywne. Jeśli spread walutowy wzrasta, pożyczkobiorca musi spłacać więcej kredytu, z kolei gdy jego wartość stopniowo spada, koszt zobowiązania obniża się. Z takim oto problemem byli zmuszeni się zmierzyć niedawno np. polscy kredytobiorcy franków szwajcarskich, których wartość ogromnie poszła w górę, a wraz z nią wartość spreadowa.
Warto pamiętać także o zależnościach powiązanych z kredytami hipotetycznymi, albowiem decydując się na ich wzięcie, banki rzadko informują swoich klientów o pewnych ich cechach charakterystycznych. W walucie obcej, różnice kursowe śledzone przez inwestorów w internetowych serwisach informacyjnych to jedne z zasadniczych źródeł dochodu banku. Kredyt hipoteczny, który chcemy wziąć np. w Euro, wypłaca się po kursie kupna czyli tym niższym, ale spłaca się go zgodnie z kursem sprzedaży czyli wyższym. Ten proces powoduje taką oto zależność i związane z nią smutne doświadczenie, iż nieświadomi swojej decyzji kredytobiorcy w sytuacji zmiany kursu danej waluty na rynku międzynarodowym muszą spłacać wyższą kwotę kredytu, co w przypadku pokaźnych kwot pieniężnych skutkuje ogromną sumą, jaką bank dzięki nam zyskuje.

Spread walutowy

Dzięki internetowi jesteśmy w stanie bardzo szybko sprawdzić oraz porównać wartość spreadu, która wpływa na koszt transakcji.

Swoistym lekarstwem na zmienny spread są liczne kantory internetowe, w których można nieco zaoszczędzić. Są to serwisy bazujące na stale aktualizowanych kursach walut forex dostarczanych od rzetelnych dystrybutor danych transakcyjnych – macronomy.eu. Internet pozwala w łatwy sposób porównywać wartość spreadu w tych serwisach na podstawie porównania ceny waluty. Na uwagę zasługuje Walutomat.pl umożliwiający bezpośrednią wymianę pomiędzy użytkownikami. Za pośrednictwo, dostarczanie aktualnych notowań walut i bezpłatne przelewy do wielu banków Walutomat pobiera prowizję od wartości zrealizowanego zlecenia w wysokości 0,2% – o czym oficjalnie powiadamia na swojej stronie. Takiej informacji nie znajdziemy na każdej witrynie kantoru internetowego.
Polecamy też stronę http://spred.pl/ – warto tu zajrzeć zanim zaciągniemy kredyt hipoteczny w walucie obcej

by editors

Trading Platforms

Czerwiec 22, 2015 w Forex, Giełda by editors

Platformy transakcyjne (ang. Trading Platforms) to internetowe narzędzia wykorzystywane w celach zarobkowych. Oprogramowanie to jest miejscem handlu, pertraktacji oraz inwestycji. Można je wykorzystać w celu nabycia bądź sprzedaży wielorakich narzędzi finansowych takich jak akcji, obligacji lub walut, ale też artykułów a także materiałów. Historia platform transakcyjnych sięga lat 70-tych XX wieku, kiedy to zasadnicza część transakcji przeprowadzana była przez Internet. Pierwsze platformy transakcyjne nie zawsze umożliwiały jednak dokonywanie transakcji bezpośrednio, tzn. natychmiast, co jest przeciwieństwem ich obecnego zastosowania.
Platformy transakcyjne składają się z dwóch komponentów: pierwszy przeznaczony jest dla brokerów, a drugi do ich klientów, gdzie mogą oni kontrolować, monitorować, zarządzać swoimi kontami. Są to bezpieczne narzędzia, a bezpieczeństwo to gwarantują hasła oraz tokeny, które są w nich stosowane.
Software platform transakcyjnych zapewnia ich użytkownikom wiele odmiennych narzędzi, np.: podpowiedzi, alerty, powiadomienia i analizy na podstawie pobieranych z zewnątrz informacji makroekonomicznych –  kursów par walut online, kalendarium itp. Część z platform udostępniana jest w kilku wersjach językowych. Na przykład cTrader dysponuje aż 15. Istnieją ponadto mobilne wersje platform transakcyjnych (Android, iOS, Windows Mobile), które stanowią dodatkowe zalety ich stosowania.

 Trading Platforms

Wybór platformy transakcyjnej zależy od indywidualnych upodobań inwestora. Jej koszt nie powinien wpływać na decyzję. Najpopularniejszą oraz bezpłatnie udostępnianą jest MT4 oraz MT5 Trading Platforms MetaQuotes Software Corporation

Najpopularniejsze platformy transakcyjne to: MT4, MT5, cTrader, a także ProTrader. Ich producentami są odpowiednio: MetaQuotes Software Corporation (MT4 i MT5), Spotware i PFSoft. Z platformy ProTrader korzystają m.in. ING, Alior. Platformy MT4 używają z kolei m.in. Citibank FX, FOREX.com czy Lmax. Jedną z najbardziej rozpoznawalnych platform transakcyjnych w Polsce jest Easy Forex.
Część platform transakcyjnych jest dostępna w formie narzędzi bezpłatnych. Istnieje również dużo platform płatnych, jednakże domy maklerskie zazwyczaj oferują na nie zniżki, żeby skusić swoich ewentualnych klientów. Zniżki te mogą przybierać postać obniżonego spread, zerowej prowizji, mogą to też być rabaty kwotowe, jednak najczęściej jest to wirtualna kwota dla inwestora jako zachęta do wypróbowania platformy.
Jest jeszcze sporo autorskich platform. Niektórzy z brokerów inwestują w narzędzia dla swych klientów z sektora B2B (ang. business to business). Udostępnia się je innym pod nazwą White Label. To tzw. produkty sprzedawane pod marką dystrybutora. Ów podmiot odkupuje produkty od producenta, a następnie przemianowuje tak by wyglądały na jego własne. Przykładem tego jest platforma Saxo oferowana przez Bank Saxo.

by editors

Kalendarium Makro

Kwiecień 8, 2015 w Forex, Makroekonomia by editors

Kalendarium makroekonomiczne, potocznie zwane kalendarium, kalendarium makro lub kalendarzem ekonomicznym, to jeden z instrumentów wykorzystywanych przez finansistów. Naczelnym powodem korzystania z kalendarza ekonomicznego jest śledzenie aktualności rynkowych na świecie. Przy użyciu kalendarium makro inwestorzy mogą analizować zajścia ekonomiczne odbywające się na rynku Forex (ang. Foreign Exchange Market) jak również zaznajomić się z raportami dotyczącymi kwestii gospodarczych. Inwestorzy mogą badać pojedyncze wskaźniki makroekonomiczne, w tym te wskazujące o niestabilności gospodarki, i śledzić ustalenia na temat polityki monetarnej, i według nich przewidywać zmiany w gospodarce, co natomiast może przyczyniać się do podejmowania rozsądnych decyzji inwestycyjnych, których przejawem są pozycje kupna lub sprzedaży (ang. Long lub Short) na platformach transakcyjnych.

Informacje tyczące się wskaźników makroekonomicznych mogą być wydawane przez rządy, instytucje międzynarodowe lub prywatne firmy badawcze. Inwestorzy śledzą m.in. zmiany dotyczące stóp oprocentowania (ang. Interest Rates), inflacji (ang. Inflation), produktu krajowego brutto PKB (ang. GDP, Gross Domestic Product), indeksu cen dóbr konsumpcyjnych (ang. CPI, Consumer Price Index), indeksu managerów zakupów (ang. PMI, Purchasing Managers’ Index), a także indeksu zatrudnienia w sektorze pozarolniczym (ang. NFP, Non-farm Payrolls).

Wskaźniki makroekonomiczne pomocne są w określeniu stabilności sytuacji na danym rynku. Przeważnie w kalendarzu ekonomicznym przyjmuje się trzy-stopniową skalę wagi publikowanego indeksu, w której początkowy etap określa, że konkretne zajście nie wpłynie pokaźnie na rynek, drugi poziom jest równoznaczny z tym, iż zajście wpłynie na rynek w stopniu umiarkowanym, z kolei poziom trzeci określa zdarzenie, które znacząco wpłynie na rynek i to dokładnie tego typu zajścia są tematem dokładnej uwagi finansistów. Do poziomu pierwszego wlicza się m.in.: portfel funduszy zagranicznych (ang. Foreign Portfolio Investments). Do etapu drugiego: indeks managerów zakupów (PMI), sprzedaż detaliczną (ang. Retail Sales) a także produkcję przemysłową (ang. Industrial Production). Do poziomu trzeciego wlicza się: ogłoszenia dotyczące polityki monetarnej (ang. Monetary Policy Announcements), indeks cen dóbr konsumpcyjnych (CPI), a ponadto raport z rynku pracy (ang. Employment Report).

Kalendarium makro

Rzetelne i aktualne informacje w kalendarium makroekonomicznym dostępnym zawsze i wszędzie – to podstawowy element strategii sukcesu dla inwestora.

 

Analizując poziomy wagi wskaźnika na gospodarki powinno się ponadto napomknąć o dwóch sprawach. Należy pomnieć, że te same indeksy makroekonomiczne tyczące się dwóch różnych państw będą pełniły różne role dla gospodarki, na co wpływ mają dwa elementy: rozmiar kraju a także funkcja, którą konkretny kraj odgrywa w globalnej gospodarce.

Następna kwestia dotyczy oznakowania wagi indeksu wykorzystywanej w kalendariach. Poziom pierwszy oznaczony jest przeważnie kolorem granatowym, poziom drugi kolorem zielonym, a poziom najwyższy kolorem czerwonym. Oznakowanie pochodzi od klasyfikacji oznaczeń poziomów DEFCON. Stosuje się także oznaczenie liczbowe lub blokowe a także połączenie tych dwóch odmian.

Władze krajów dbają o stabilność oraz postęp gospodarczy państwa określając politykę monetarną, w ramach której mogą np. zmniejszyć lub podnieść stopy procentowe. Spotkania tyczące się spraw powiązanych z polityką monetarną rozgrywają się kilka razy do roku a biorą w nich udział banki centralne a także władze monetarne. W kalendarium ekonomicznym zamieszczane są dokładnie informacje z takich spotkań, a dokonują tego wyłącznie wymienione wyżej banki centralne oraz władze monetarne poszczególnych krajów.

Ze względu na to, iż zdarzenia określane w kalendariach makro wywodzą się z całego świata, a zatem i z wielu stref czasowych wychodzą one chronologicznie. Informacje zawarte są w formie tabeli, w której można przeanalizować dany dzień, tydzień albo miesiąc.

Powinno się również mieć na uwadze, że indexy pojawiają się podług określonej częstotliwości, która zależy od kraju oraz rejonu. I tak pewne wydarzenia pojawiają się co tydzień, inne co miesiąc, a z kolei inne co kwartał. Najwięcej wydarzeń pojawia się jednakże w odstępie miesięcznym oznaczanym „(m/m)”.

by editors

Wskaźniki makro – rozbieżności

Marzec 20, 2015 w Forex, Makroekonomia by editors

W każdej sekundzie wielu ekonomistów, inwestorów i analityków sprawdza wyniki różnych analiz, których wyniki nazywane wskaźnikami, wypełniają kalendarium makroekonomiczne. Indeksy PMI dla przemysłu (ang. Purchasing Managers Index) i usług (ang. Services PMI), dynamika PKB (ang. Gross Domestic Product, GDP), przeciętny wzrost cen na rynku nieruchomości (ang. Home Price Index, HPI), inflacja CPI (ang. Consumer Price Index) i PPI (ang. Producer Price Index), stopa bezrobocia (ang. Unemployment Rate), typowe wynagrodzenie (ang. Nonfarm Payrolls lub Average Hourly Earnings) i wiele innych. Wywołują wielkie emocje, zwłaszcza jeżeli dotyczą najważniejszych państw i regionów, takich jak Chiny, Indie, Niemcy, Strefa Euro, USA jak i też Wielka Brytania.

Z indeksami makroekonomicznymi wiąże się niemało problemów i mitów, ale najważniejszym jest niedokładność. Nie występuje „prawdziwy” lub „rzeczywisty” PKB czy inflacja, które wystarczy zmierzyć. W czasie liczenia kreuje się ich definicję – uzależnioną od szkoły ekonomicznej, jaką urząd statystyczny wyznaje czy od zadań, jakie chce uzyskać.

Wartości wskaźników

Zestawienie wskaźników: Czy rozbieżności w odczytach jak i w danych historycznych pojawiające się w kalendariach w znaczący sposób wpływają na ocenę rynku?

Na modyfikację wartości wskaźników wpływają nie jedynie manipulacje ale też ich oficjalne rewizje. Wskaźniki są bardzo często rewidowane. Często mają miejsce takie przypadki – np.: majowe saldo rachunku bieżącego (ang. Current Account Balance) mogło zostać skorygowane z 500 mln euro do 600 mln euro. Oprócz tego: w kwietniu danego roku indeks podpisanych umów kupna domów m/m (ang. Pending Home Sales MoM) wzrósł o 7 proc. jednak dowiedzieliśmy się o tym pod koniec czerwca – miesiąc wcześniej podano natomiast wartość nieznacznie inną – 7,4%. Zamówienia na dobra trwałego użytku m/m (ang. Durable Goods Orders MoM) w tym samym czasie wzrosły np. o 6,4 proc., ale początkowo podano, że o 5,2 proc. Takich przykładów można podać wiele, głównie przy bilansach handlu zagranicznego (ang. Foreign Trade Balance lub Trade Balance). Jest to zdarzenie o tyle ciekawe, że każda publikacja o wysokiej wadze i tak oddziałuje na rynek, niezależnie czy jest słuszne. Zdarza się, że są to znaczne działania kluczowe będącą odezwem na dany indeks, np. duże ruchy na parach walutowych.

Najwięcej kontrowersji wywołuje wskaźnik PKB. Nie uwzględnia on czarnego rynku i wszelkich odmian prosumpcji oraz produkcji ustalanej jedynie na własne potrzeby. Ponadto może być manipulowany jego wzrost poprzez wydatki rządowe. Co roku słyszymy w mediach, że rzeczywisty PKB mógłby być pod koniec roku o X proc. wyższy, ale nie będzie, bo zmniejszono wydatki budżetowe. Nie oznacza to aczkolwiekzakresu czy racjonalności tych wydatków.

Jednym z wielu przykładów spekulacji wskaźnikami jest stopa bezrobocia. W Stanach Zjednoczonych zwykle zamieszcza się jako oficjalną U-3, która nie uwzględnia osób które nie szukają pracy albo pracują na pół etatu. Gdyby wliczyć te grupy, okazałoby się, że w ostatnich latach bezrobocie wynosi dwa razy więcej, czyli około 14%. We wszystkich gospodarkach pokazuje się jeszcze jeden problematyczny komponent tego wskaźnika – szara strefa. Jej obecność powoduje rynek, który nie jest im w stanie zagwarantować w pełni legalnej pracy wszystkim obywatelom. Z drugiej strony – jakąś pracę ci ludzie posiadają, bywa że dobrze płatną. Jak tedy ich traktować: jako ubogich, pokrzywdzonych, potrzebujących lub też zaradnych spekulantów?

Inflacja może być zjawiskiem precyzyjnie monetarnym – wzrost podaży pieniądza, skutkuje spadkiem jego wartości. Mnogość instytutów badawczych – przystępuje do tematu od strony cen, a zatem stara się wyznaczać ich średni rozwój. Tymczasem wskaźnikami inflacji można w różny sposób manipulować. To, że np. w danym roku wyniosła 3 proc. r/r nie oznacza wszakże, że sok, który w grudniu poprzedniego roku nabywaliśmy po 3,00 zł, rok później kosztuje dokładnie 3,15 zł. Średni wzrost tyczy się dobranego w określony sposób koszyka dóbr.

Zawartość omawianego koszyka agendy statystyczne mogą modyfikować według swojego uznania, powołując się na niestały typ konsumpcji oraz wszelkiego rodzaju inne przemiany sytuacji gospodarczej. Na przykład Walter J. Williams wskazuje że w USA przyjęto w latach 90-tych, że przy za wysokim podwyższeniu cen danego produktu nabywca będzie kupował ersatz, tańszy substytut, zamiennik. Przyjęcie tej metodyki umożliwiło podawanie niższych wartości inflacji w zestawieniu z używanymi w latach 70-tych, które współcześnie wskazywałyby na nawet 10 procentowy CPI.
Z kolei nadmierna podaż pieniądza, czasem wywoływana jak ta, którą do października 2014 FOMC powodował programem QE3, też nie zawsze musi od razu ujawniać się w cenach produktowych. Może aczkolwiek pokazywać się na rynkach kapitałowych czyli np. nieruchomości czy akcji.

Klasyczna charakterystyka inflacji – kładąca nacisk na zwiększenie podaży pieniądza – wydaje się być o wiele bardziej dokładna a także uczciwa od tej, która jest współcześnie używana. Współczesna zezwala na spekulacyjne techniki dobierania koszyków przez instytuty statystyczne, ale również robi z inflacji zjawisko konieczne w gospodarce. Przeważnie implikuje to przeświadczenie, że podniesienie cen wynika z tego, że firmy życzą sobie więcej za towary i usługi.

Wskazniki makro - kontrowersje

Wskaźniki makroekonomiczne są bardzo precyzyjnie wyliczane, jednak czy podstawa ich obliczeń jest rzetelna?

Są wskaźniki, które opierają się w przeważającej mierze na zgłębianiu nastrojów i opinii kohort społecznych. Indeksy takie jak CCI mierzą zatem „zaufanie” konsumentów lub przedsiębiorców, ich plany i przewidywania oraz subiektywną ocenę sytuacji. Subiektywna ocena może więcej powiedzieć o tym, jakim sposobem np. populacja ocenia strategię gospodarczą władz, lecz równocześnie niezobowiązujące obietnice tego, iż w przyszłości posiada się np. cel „kupić więcej” – nic nie oznaczają. Podobnie trudne może być dla respondenta wybranie jednej z trzech odpowiedzi (typu „jest lepiej”, „jest tak samo”, „jest gorzej”). Indeks Instytutu Michigan opiera się np. na pytaniach w rodzaju „Jakie są warunki prowadzenia działalności gospodarczej?” lub „Jak oceniasz perspektywę nowych miejsc pracy?” Pytania te wymagają wszechstronnej znajomości w dziedzinie nieosiągalnej dla przeciętnego odbiorcy.

Należy jeszcze wspomnieć że skomplikowane dla inwestorów może być równoczesne występowanie odczytów obustronnie przeciwstawnych. Przykładowo spadek PKB przy podwyższeniu produkcji przemysłowej (ang. Industrial Production, Industrial Output), wyższa sprzedaż detaliczna (ang. Retail Sales) przy wyższym bezrobociu (ang. Unemployment Rate, Unemployment) ect.
Gracz rynkowy dzięki obowiązującym wiadomościom i notowaniom wywodzącym się z zaufanego portalu informacyjnego, nawet na podstawie sprzecznych ze sobą sygnałów jest w stanie ocenić, w jakim kierunku zmierza system gospodarczy a co za tym idzie czy warto zbyć waluty lub towary, zainwestować w inną parę walutową, instrumenty pochodne lub pozbywać się posiadanych akcji lub opcji.

by editors

Pary walutowe

Luty 23, 2015 w Forex by editors

Instrumentami pieniężnymi, którymi obraca się na rynku Forex są waluty, których wartość można oszacować zestawiając jedną walutę do drugiej. Tak oto na rynku Forex pokazują się pary walutowe (ang. currency pairs), w których pierwsza waluta zwana jest walutą bazową (ang. base currency), a druga – walutą kwotowaną (ang. quote currency). Pary walutowe dzielą się na 3 typy:

Główne,
Krzyżowe,
Egzotyczne.

Główne currency pairs nazywane majorsami (od ang. major currency pair) są to takie pary, w których występuje dolar amerykański ($, US$, U.S. dollar, US dollar, American dollar) oraz druga z najważniejszych walut świata. Wymienia się te główne pary walutowe: EUR/USD, USD/JPY, GBP/USD, USD/CHF, AUD/USD i USD/CAD. Każda z tychże par ma swoją nazwę pospolitą, której używają brokerzy i są to odpowiednio takie oto nazwy: Fiber (EUR/USD), Ninja (USD/JPY) zwana także Sushi, Gopher (GBP/JPY) zwany Geppy bądź Guppy, Cable (GBP/USD), Swissy (USD/CHF), Aussie (AUD/USD) epizodycznie określany jako Ozzie albo Matie a także Loonie (USD/CAD) znany także jako Funds czy Beaver. Inne nazwy tego typu to Chunnel (EUR/GBP), Yuppy albo Euppy (EUR/JPY) a także Kiwi (NZD/USD).
Najpowszechniejszą główną parą walutową jest EUR/USD. Majorsy odznaczają się niskimi kosztami transakcji oraz dużą płynnością, co wynika z faktu, iż stanowią niemal 80% kontraktów na platformach transakcyjnych rynku Forex.

pary walutowe

Nie od dziś wiadomo że pieniądz rządzi światem, jednak parami walutowymi rządzą Dolar wraz z Funtem i Frankiem, walutą strefy Euro oraz Jenem.
¥€$!

Krzyżowe pary walutowe zwane crossami (od ang. cross currency pair) to te pary, w których nie pojawia się dolar amerykański ale dwie różne kluczowe waluty świata. Najbardziej znanymi cross currency pair są pary obejmujące euro, jena lub funta. Krzyżowe pary walutowe nie posiadają nazw pospolitych. Pomimo tego, iż krzyżowe pary walutowe stanowią niewielki wkład w transakcjach na rynku Forex, odpowiednia strategia oparta na nich oraz aktualne informacje i notowania walut mogą dostarczać niemałe wpływy inwestującym na Forexie.

Egzotyczne pary walutowe (ang. exotic currency pairs) to te, w których jest najmniej jedna waluta nie zaliczająca się do tych najważniejszych, a przykładem takich par może być para EUR/PLN. Ponieważ egzotyczne pary walutowe nie cieszą się wielkim zainteresowaniem to charakteryzują się niewielką płynnością.

Przedstawiając temat currency pairs warto wyeksponować dwa pojęcia, które często się tu pojawiają, mianowicie, pozycję długą i pozycję krótką. Mianem zajęcia pozycji długiej (ang. long lub long position) wyraża się zakup pary walutowej, a mianem osiągnięcia pozycji krótkiej (ang. short lub short position) – sprzedaż pary. Prezentowane w kalendarium makro wskaźniki (CPI, PPI, PKB itp) informują którą z tych strategii powinien w obecnej sytuacji rynkowej obierać inwestor w zależności od planowanej perspektywy czasowej i zwrotu z inwestycji.

by editors

LIBOR – London Interbank Offered Rate

Styczeń 28, 2015 w Forex by editors

LIBOR

(ang. London Interbank Offered Rate) jest to referencyjny wskaźnik makroekonomiczny, według którego określa się oprocentowania kredytów i depozytów na rynku międzybankowym. Wartości London Interbank Offered Rate wyznaczane są przez ICE Benchmark Administration (IBA – https://www.theice.com/iba). ICE jest skrótem od IntercontinentalExchange Group (NYSE: ICE) która przejęła funkcję od NYSE Euronext Rate Administration.

London Interbank Offered Rate szacuje się dla pięciu głównych walut: dolara amerykańskiego (USD), euro (EUR), franka szwajcarskiego (CHF), funta brytyjskiego (GBP) i jena japońskiego (JPY).
Wartości LIBOR`u wyznaczane są dla kredytów i depozytów na
– 1 dzień,
– 1 tydzień,
– 1 miesiąc,
– 2 miesiące,
– 3 miesiące,
– 6 miesięcy,
– 12 miesięcy.

Najpopularniejszym indeksem jest LIBOR dolara amerykańskiego dla kredytów i depozytów na 3 miesiące.

LIBOR wyznaczany jest codziennie koło godziny 11.00 czasu uniwersalnego (ang. universal time, UT, Greenwich Mean Time, GMT, UTC+0). Dla konkretnej waluty i okresu pożyczki banki biorące udział w panelu London Interbank Offered Rate prezentują stopę oprocentowania, po jakiej byłyby skłonne pożyczyć daną kwotę innym bankom na londyńskim rynku międzybankowym. Następnie szacowana jest średnia arytmetyczna tych wielkości oprocentowania, przy liczeniu której eliminuje się 25% najwyższych i 25% najmniejszych z nich.

LIBOR

Londyński kurs pożyczki pomiędzy lokalnymi bankami wpływa na finanse większości globu.

 

W panelu LIBOR partycypuje kilkanaście banków. Mimo tego, iż wartości London Interbank Offered Rate wyznaczane są na rynku londyńskim, są to wskaźniki, które rzutują na transakcje finansowe na całym świecie. W wielu państwach banki oraz inne organizacje finansowe stosują i zaliczają wskaźniki London Interbank Offered Rate przy kredytach hipotecznych, obligacjach państwowych, kartach kredytowych czy pożyczkach konsumenckich jak i derywatach takich jak na przykład swap stóp procentowych.

LIBOR wykorzystywany jest nie jedynie jako stawka referencyjna w produktach finansowych oferowanych przez banki, lecz jest także miarą kondycji systemu bankowego oraz wskaźnikiem pokazującym przewidywania rynkowe co do późniejszych stóp procentowych banku centralnego.

Warto wspomnieć, że istnieje znacząca liczba innych indeksów  referencyjnej wysokości oprocentowania kredytów na rynkach międzybankowych, należą do nich m.in.: WIBOR, EURIBOR, REIBOR oraz EONIA.

by editors

WIBOR

Październik 13, 2013 w Forex, Giełda, Makroekonomia by editors

WIBOR, (ang. Warsaw Interbank Offer Rate) oznacza wzorcową wysokość oprocentowania kredytów na polskim rynku międzybankowym w przeciwieństwie do mięzynarodowego LIBOR`u (ang. London Interbank Offered Rate). W inny sposób można powiedzieć, że Warsaw Interbank Offer Rate jest po prostu stopą procentową, po której banki wzajemnie udzielają sobie pożyczek.

Stopa ta jest ustalana codziennie o godzinie 11:00 (CET, GMT +1, UTC+01:00) jako średnia arytmetyczna wysokości stóp oprocentowania działających w największych polskich bankach, które są uczestnikami panelu Warsaw Interbank Offer Rate. Obliczając średnią, nie uwzględnia się wartości skrajnych. Pełny przebieg kalkulacji WIBOR`u zwany jest fixingiem WIBOR.

Regulamin Fixingu stawek referencyjnych Warsaw Interbank Offer Rate szczegółowo określa zasady fixingu. Stowarzyszenie Rynków Finansowych ACI Polska, dawniej znane jako Forex Polska, jest inicjatorem tego cyklu. Od 14. lipca 2014 r. stopę referencyjną określa się w oparciu o stopy procentowe 13 polskich banków, to jest:
Bank BPH S. A., Bank Gospodarki Żywnościowej S. A., Bank Gospodarstwa Krajowego, Bank Handlowy w Warszawie S. A., Bank Millennium S.A., Bank Polska Kasa Opieki S. A., Bank Zachodni WBK S. A., Getin Noble Bank S. A., ING Bank Śląski S. A., mBank S. A., Powszechna Kasa Oszczędności – Bank Polski S. A., Raiffeisen Bank Polska S. A. i Societe Generale S. A. Oddział w Polsce.

WIBOR

Wartość WIBOR ustalana jest przez 13 banków, w tym BGK – jedyny w Polsce bank państwowy

Warsaw Interbank Offer Rate jako stopa procentowa konstruowana jest do udzielania następujących kredytów na rynku międzybankowym:
– ON (ang. overnight) – kredyt jednodniowym który rozpoczyna się w dzień zawarcia kontraktu,
– TN (ang. tomorrow/next) – kredyt jednodniowy, który wzdraża się od dnia następnego po dniu zwarcia transakcji,
– SW (ang. spot week) – kredyt na tygodniowy okres czasu,
– 2W – 2 tygodnie
– 1M – 1 miesiąc
– 3M – 3 miesiące
– 6M – 6 miesięcy
– 9M – 9 miesięcy
– 1Y – 1 rok.

Stowarzyszenie Rynków Finansowych ACI Polska nominuje też Radę ds. Stawek Referencyjnych WIBID i Warsaw Interbank Offer Rate, która stawia sobie za cel m.in. nadzorowanie cyklu Fixingu. W skład Rady wchodzi 8 ekspertów, odznaczających się wykształceniem z zakresu funkcjonowania rynku finansowego w Polsce. Działacze Rady piastują swoje stanowiska przez period dwóch lat.